W Indiach, co roku mają miejsce setki morderstw „honorowych”. Ta stara, tragiczna praktyka stosowana jest w północnoindyjskich stanach Pendżab, Uttar Pradeś, Harijana i Radźasthan oraz w południowoindyjskim stanie Tamilnadu. Wyrok wydawany jest przez starszyznę najczęściej w przypadku związku kobiety z kasty wyższej z mężczyzną z kasty niższej, ale także w przypadku małżeństw osób należących do różnych religii. Zabójstwa wykonywane są przez mężczyzn należących do rodziny kobiety – najczęściej braci, kuzynów i wujów – na obojgu młodych małżonkach. O takich przypadkach morderstw „honorowych” informuje codzienna prasa, a policja wykazuje najczęściej bierność wobec nich.

„Jesteśmy w trakcie procesu zdefiniowania zabójstwa «honorowego» jako morderstwa karanego przez prawo” – zapowiadał niedawno minister spraw wewnętrznych rządu centralnego Indii, Palaniappam Chidambaram. Sąd Najwyższy, uznając praktykę zabójstw „honorowych” za nielegalną, podkreślił konieczność jej wyplenienia oraz pośrednio potępił istnienie i działalność rad starszyzny. Episkopat Indii przyjął z uznaniem decyzję Sądu Najwyższego, podkreślając, że wyroki rad starszyzny niszczą wolność osoby ludzkiej, szczególnie kobiet.

RV / Delhi

Jak powiedział Steve Whitmore, rzecznik departamentu szeryfa z hrabstwa Los Angeles, w akcji pomógł jeden z mieszkańców, który zauważył w pobliskim parku pojazd poszukiwany przez policję i zawiadomił o tym odpowiednie służby. Jedna z imigrantek powiedziała później w rozmowie z CNN, że wszyscy „mają się doskonale” i byli zszokowani i źli, kiedy dowiedzieli się, że w ich sprawie prowadzono poszukiwania na tak szeroką skalę.

Kobieta, która nie chciała ujawnić swojego nazwiska, powiedziała, że wszyscy modlili się całą noc w parku, co robią regularnie, a ich mężowie o tym doskonale wiedzieli. Akcja poszukiwawcza rozpoczęła się w sobotnie popołudnie, kiedy mężowie dwóch kobiet poinformowali o ich zaginięciu. Jak podał departament szeryfa, jeden z mężczyzn powiedział, że ich żony są częścią „organizacji, która działa jak sekta” i przeszły „pranie mózgu”. Whitmore ujawnił też, że jedna z kobiet zostawiła mężowi swoją torebkę i poprosiła, by się za nią modlił. Kiedy mężczyzna otworzył torebkę, znalazł w niej pieniądze, telefony komórkowe oraz notatki, które „mówiły o spotkaniu z Jezusem i o rychłym spotkaniu z krewnymi, którzy już odeszli”.

Jak wyjaśnił Whitmore, to właśnie wzbudziło obawy, że członkowie grupy planują odebrać sobie życie. Mężowie powiedzieli funkcjonariuszom, że grupa oddzieliła się od kościoła chrześcijańskiego w rejonie Los Angeles „i stworzyła oddzielną organizację, która obejmowała zarówno tradycyjne, jak i nietradycyjne praktyki religijne i przekonania”. Przywódczyni nowej grupy, którą policja zidentyfikowała jako Reyna Marisol Chicas, zabrała swych naśladowców na podobną wyprawę już sześć miesięcy temu, „ponieważ była przekonana, że dojdzie do poważnego trzęsienia ziemi”. Kilku członków grupy rozmawiało ze śledczymi, a Chicas została zatrzymana na przesłuchanie, ponieważ – jak powiedział Whitmore – podała funkcjonariuszom fałszywe nazwisko. Chociaż nie popełniono żadnego przestępstwa, a grupa wydawała się modlić „w uczciwych i dobrych intencjach”, policja musiała rozpocząć śledztwo, kiedy mężowie kobiet zgłosili informację o ich zaginięciu. – Same listy mogły być interpretowane na różne sposoby – wyjaśniał Whitmore. – To prawda, że część teksu mogła być interpretowana jako pożegnanie ze swymi krewnymi, ale to tylko interpretacja. Ale biorąc pod uwagę obawy mężczyzn – lepiej jednak przesadzić z reakcją, niż później żałować – dodał rzecznik miejscowej policji. Tłumaczenie: Onet.pl.

źródło: onet.pl

Ted Haggard,

Przypomnijmy: Haggard kierował największą i jedną z najbardziej wpływowych organizacji ewangelikalnych USA. W 2006 roku ujawniono, że Haggard korzystał przez trzy lata z usług męskiej prostytutki i zażywał narkotyki.

Skandal poruszył całym środowiskiem ewangelikalnym w USA. Wspólnota, którą Haggard zakładał, a także ludzie wspierający Haggarda nie tylko w pracy ewangelizacyjnej, ale i kampanii na rzecz obrony tradycyjnego modelu rodziny, skłonili go rezygnacji. Haggardowie przeprowadzili się do Arizony, gdzie Haggard poddał się terapii. W 208 roku żona Haggarda – Gayla – wydała książkę, w której wyjaśniła dlaczego postanowiła zostać przy mężu.

Decyzję o założeniu nowego Kościoła Haggard ogłosił w towarzystwie żony i trzech synów.

- Nasz Kościół jest Kościołem dla grzeszników, którzy sięgnęli dna, a także Kościół tych, którzy chcą takim ludziom pomagać.

05.06.2010 22:36  Dariusz Bruncz

Źródło

Grigorij Grabowoj, rosyjski pseudouzdrowiciel, wyszedł właśnie z więzienia. Sąd zwolnił go warunkowo po odsiedzeniu połowy ośmioletniego wyroku. Jeszcze przed opuszczeniem kolonii karnej w Kraju Permskim deklarował, że chętnie wybierze się do Mieżdurieczeńska, gdzie niedawno w katastrofie w kopalni węgla zginęło 67 osób, a wciąż trwają poszukiwania kolejnych 22.

Grabowoj zarabiał na życie „uzdrawianiem ludzi”. Na jego stronie internetowej można przeczytać, że „zapobiega katastrofom i ratuje od chorób. Swoje zdolności jasnowidztwa, przepowiadania i uzdrawiania realizuje, przekazując technologie autorskiego nauczania”.

Jeszcze zanim przeniósł się do Rosji w połowie lat 90., z jego usług miały korzystać, chwaląc skuteczność, linie lotnicze w Uzbekistanie, gdzie wówczas mieszkał. Grabowoj podpisywał z nimi kontrakty na zapobieganie katastrofom przez „diagnostykę i prognozowanie problemów technicznych”. Po latach ówcześni pracodawcy potwierdzali w mediach, że uratował w ten sposób wiele istnień ludzkich.

Grabowoj od początku miał żyłkę do interesów i potrafił przekuć swoje „indywidualne zdolności” w gotówkę – w każdej umowie o pracę występował w imieniu innej firmy, patentował kolejne wynalazki, przedstawiał kolejne tytuły naukowe (których prawdziwość zresztą niejednokrotnie podważano).

Gdy opublikował swoje zdjęcie z prezydentem Kazachstanu Nursułtanem Nazarbajewem, twierdząc, że został on jego uczniem, przedstawicielstwo Astany w Moskwie oświadczyło, że zdjęcie zostało podrobione.

Swoją sektę, opartą na sprawdzonej w tego typu strukturach zasadzie piramidy, założył w Rosji w połowie lat 90. Najpierw szkolił nauczycieli, którzy potem nauczali kolejne osoby, organizując kursy i seminaria m.in. w zakresie uzdrawiania i wskrzeszania zmarłych.

Procenty od zarobków całej sieci, która w szczytowym okresie miała kilkadziesiąt filii nie tylko w Rosji, ale także w innych państwach byłego ZSRR, płynęły do kieszeni Nauczyciela. Procenty niemałe, bo w latach 90. rozchwiane po upadku ZSRR rosyjskie społeczeństwo było wyjątkowo podatne na wszelkiego rodzaju uzdrowicieli i „nowych Jezusów”. U szczytu kariery Grabowoj regularnie występował w telewizji, prowadząc własne programy o uzdrawianiu i zapobieganiu katastrofom samolotów.

– Ja, Grabowoj Giorgij jestem drugim wcieleniem Jezusa Chrystusa – oświadczył podczas zwołanej w 2005 roku konferencji prasowej. Jego burzliwa i dochodowa kariera zakończyła się z hukiem, kiedy w rosyjskich mediach pojawiły się informacje o działalności jego „uczniów” w Biesłanie. We wrześniu 2004 roku mieli zachęcać matki dzieci, które zginęły w trakcie szturmu opanowanej przez czeczeńskich terrorystów podstawówki, by za ich wskrzeszenie zapłaciły po ok. 40 tys. rubli (ok. 4000 złotych).

Informacje o szarlatanie, który żerował na bólu krewnych ofiar, wstrząsnęły Rosją. Wzięła się za niego prokuratura, w końcu trafił za kratki za oszustwa. Bardziej za całokształt – skazano go za 11 oszustw, jednak winy za okłamywanie krewnych biesłańskich dzieci nie udowodniono. Matki Biesłanu także twierdziły, że nie zawierały z nim żadnych transakcji.

Sam Grabowoj twierdzi, że powodem prześladowania ze strony prokuratury była bynajmniej nie kryminalna działalność, a jego polityczne ambicje. Uzdrowiciel założył bowiem partię i zapowiedział swój start w wyborach prezydenckich w 2008 roku.

– Władze się go boją, bo cieszy się ogromną popularnością, dlatego trzeba go usunąć z życia publicznego – tłumaczyli jego zwolennicy. Grabowoj polityk obiecywał przecież ludziom nie tylko pieniądze, ale szczęście, zdrowie i życie wieczne, więc nic w tym dziwnego, że Władimir Putin przestraszył się takiego przeciwnika dla wyznaczonego przez siebie następcy.

Autor: Justyna Prus / www.rp.p

Źródło

Joshua McAuley (15 lat) został potrącony i przyciśnięty przez samochód, który uderzył w budynek sklepu spożywczego w Smethwick – chłopak udawał się tam, by kupić słodycze. Zdarzenie miało miejsce w ubiegłą sobotę, podczas głoszenia.

Joshua przeżył wypadek, lecz doznał zagrażających życiu obrażeń nogi i brzucha, a także stracił dużo krwi. Drogą powietrzną został przetransportowany do szpitala (Selly Oak Hospital) w Birmingham. Był świadomy i odmówił zgody na przeprowadzenie transfuzji. Zmarł sześć godzin później.

Według przepisów od lekarzy wymaga się decyzji w sprawie oceny, czy dziecko poniżej szesnastego roku życia jest wystarczająco kompetentne, by (bez konieczności zgody i wiedzy rodziców) móc samemu wyrazić zgodę lub odmówić zgody na leczenie.

Clive Parker, starszy zboru, do którego J. McAuley uczęszczał wraz z rodziną, stwierdził, że Joshua dokonał wyboru osobiście.

Ranne zostały także cztery inne osoby, w tym jedna poważnie. Wśród tych poszkodowanych jest również młoda kobieta (24 lata), która odbywała wtedy służbę polową wraz ze zmarłym chłopcem.

Za: watchtower.org.pl / dailymail.co.uk

Wszyscy oni w latach 60. i 70. przewinęli się przez aśramę Maharishiego Mahesh Yogi w Rishikesh w Indiach. Ruch Transcendentalnej Medytacji dotarł również do Polski. Ja też, jak wielu rówieśników, przeszedłem kurs MT zakończony otrzymaniem mantry. Było to pierwsze spotkanie z techniką medytacji, którą traktowałem jak rodzaj modlitwy. Postać guru, który spopularyzował MT na Zachodzie, nie miała dla nas znaczenia. Za MT stał raczej autorytet Beatlesów, ich piosenki z „Białego albumu”. Nie wiedzieliśmy wtedy, że Lennon napisze inną piosenkę o Maharishim, ze słowami: „What have you done? You made a fool of everyone”.

Dziś – dwa lata po śmierci Maharishiego – głównym propagatorem MT jest reżyser David Lynch, który głosi, że medytacja wpajana w szkołach zaprowadzi pokój na świecie oraz wykształci w ludziach zdolność lewitacji. Ostatnio twórca „Mulholland Drive” zapowiedział realizację dokumentu o Maharishim.

Niemiecki dokumentalista David Sieveking idzie śladami Lyncha. Udaje mu się dotrzeć na konferencje MT. W przebraniu indyjskiego pielgrzyma wchodzi do świecącego pustkami Centrum Światowego Pokoju. Na jego budowę zbierano niegdyś ogromne sumy – majątek Maharishiego szacuje się na miliard dolarów. Sieveking rozmawia z donatorem, który porzucił ruch MT, widząc korupcję. Jedna z jego przybocznych (dziś wyznająca szamanizm) przyznaje, że sypiał ze swoimi wiernymi.

W himalajskim klasztorze Sieveking spotyka jogina, który niegdyś razem z Maharishim był uczniem jednego guru. Dowiaduje się, że Maharishi nie miał podstaw do noszenia tego tytułu. Prawdziwy guru zawsze powołuje się na swego nauczyciela. Maharishi Mahesh Yogi pozwolił się ubóstwić. Technikę medytacji znaną na Wschodzie podniósł do rangi ideologii. Szło za nim wielu poszukiwaczy duchowego wyzwolenia, wśród nich ci, którym wydawało się, że można znaleźć żywego boga za pieniądze.

Tadeusz Sobolewski: Myślisz, że twój demaskatorski dokument „David chce odlecieć” przekonałby Davida Lyncha?

David Sieveking: Lynch jest w tej chwili otoczony ludźmi z tej organizacji, niedopuszczającymi żadnej krytyki. Ale być może, kiedy już zrobi swój film o Maharishim, przystanie na chwilę i przekona się, że wcale nie zapanował pokój i nie widać na niebie latających joginów. W tej chwili działa jak naiwny idealista, który chce zbawiać świat. Może osiągnąwszy tak wiele jako artysta, potrzebuje jakiegoś nowego, potężnego wyzwania? Podobno jego decyzja, by robić film o Maharishim, była reakcją na mój krytyczny dokument o MT.

Zanim zacząłeś robić ten film, uprawiałaś medytację transcendentalną?

- Nie, byłem kompletnie zielony. Kierował mną wyłącznie podziw dla Davida Lyncha. Kiedy udało mi się go wreszcie spotkać, poradził mi, żebym zaczął medytować. Pomyślałem, że mogę zrobić ciekawy film – taki eksperyment na samym sobie: dokument o filmowcu, któremu jego idol obiecał, że stanie się lepszym reżyserem, jeżeli zacznie medytować. Po obejrzeniu filmu widz mógłby ocenić, czy nauka nie poszła w las.

Słyszy się wiele złych rzeczy o MT – ja chciałem dojść do prawdy samemu. Myślałem: skoro wielcy artyści inspirowali się MT, coś musiało w tym być. Ale to, co zobaczyłem, było karykaturalne: dziwaczne ceremonie, odjechani przywódcy w złotych koronach na głowie, no i ta ogromna forsa, którą obracają. Obłuda, podwójne standardy, zwariowane projekty. Chwilami myślałem, że znajduję się wewnątrz Lynchowskiej adaptacji „Alicji w krainie czarów”.
Twój film ma dwa wątki: jeden dotyczy MT, drugi – twojej rumuńskiej przyjaciółki, z którą się rozstałeś.

- Nie była zainteresowana MT. Nudziły ją słodkie przemowy bez treści. Ja, będąc w środku, miałem poczucie, że znajduję się w jakimś równoległym świecie, z którego nie mogę wrócić ani do niej, ani do mojej rodziny. To nas oddaliło, ale nie było głównym powodem zerwania.

W ostatniej sekwencji spotykasz się z joginem, który w młodości znał Maharishiego.

- Klasztor Jyothir Math, gdzie żył guru Maharishiego, znajduje się w stanie Uttarakhand, niedaleko granicy z Tybetem. Tam dowiedziałem się, że „prawdziwy guru nie sprzedaje swojej wiedzy”. To sprawa zasadnicza.

Realizacja tego filmu od czegoś cię uwolniła?

- Na lodowcu Gaumukh, niedaleko źródeł Gangesu, spotkałem sadhu, hinduskich mistyków, ascetów. Śpiewaliśmy razem – oni w sanskrycie, ale w pewnym momencie zaczęli śpiewać ze mną: „When the saints go marching in…”. Była w tym jakaś prosta celebracja życia, moment pięknego porozumienia. Może trzeba wyzwolić się z dogmatów i po prostu być wyczulonym na prawdę, która płynie od drugiego człowieka? Nie przeżyłem oświecenia, nie wróciłem z Himalajów z gotową odpowiedzią na wszystko. Ale w tym jednym momencie, tak mi się zdaje, odkryłem jakąś medytacyjną sztukę życia. Teraz idę dalej, nie przestając szukać i pytać. To już zadanie na resztę życia.

Projekcje filmu „David chce odlecieć” w ramach festiwalu Planete Doc Review w warszawskiej Kinotece: 14 maja, godz. 18, i 15 maja, godz. 16.30

Źródło: Gazeta Wyborcza

W wywiadzie dla Radia Watykańskiego jeden z wykładowców, ksiądz Gabriele Nanni, były egzorcysta w diecezjach Teramo i L’Aquila, i konsultant w Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych, przyznał, że wiedza o tym jest wciąż znikoma.

Zdaniem ks. Nanniego wiedza na temat egzorcyzmów jest niewielka m. in. z winy mediów, które „uważają, że chodzi o potraktowanie złego przy użyciu jakiejkolwiek siły, także prywatnej, gdzie nie wchodzi w grę element Jedynego, który zwyciężył zło”. „Panuje tu duże zamieszanie i brak wiedzy poza Kościołem, ale także, i to w dużym stopniu, wewnątrz Kościoła, wśród zwykłych wierzących” – powiedział włoski egzorcysta. Podkreślił, że egzorcyzm to „używanie zwycięstwa Chrystusa w określonym momencie i dla określonej osoby, ażeby uwolnić ją z mocy demona”.

Na pytanie, czym jest diabeł, ks. Nanni odpowiedział: „Diabeł to osoba, rozumiejąc pod tym pojęciem istotę wyraźnie określoną, choć natury duchowej, ale to osoba… Gdyby była symbolem, wiara chrześcijańska i zwycięstwo Chrystusa byłyby działaniami terapeutycznymi, które można by podejmować na płaszczyźnie socjologicznej i psychologicznej, podczas gdy mamy tu do czynienia z konkretną, a nie symboliczną walką dobra i zła”. Diabeł atakuje człowieka, przypomniał egzorcysta, ponieważ „jest jego wrogiem, wrogiem Boga, jest zabójcą od samego początku”. „Atakuje na rozmaite sposoby. Zwykły sposób, który nie jest mniej niebezpieczny, ale i najbardziej rozpowszechniony, służy temu, aby człowiek uległ pokusie i popadł w grzech.

Z kolei są sposoby nadzwyczajne, których ima się diabeł: dręczenie i opętanie, będące w większości przypadków owocem idolatrii i satanizmu” – podkreślił konsultant Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych.

ml (KAI Rzym) / Rzym

Osobom posiadającym książki Hubbarda grozi kara grzywny w wysokości 100 dolarów lub 15 dni pozbawienia wolności. Na liście znalazło się 28 tytułów. Zostały one przeanalizowane przez specjalną państwową komisję złożoną z psychologów, psychiatrów i socjologów. To oni rekomendowali zakaz.

Organizacja na razie nie odpowiedziała na wprowadzony zakaz i oświadczenie wydane przez prokuraturę generalną.

To nie pierwszy spór między administracją rosyjską i scjentologami. W ubiegłym roku organizacja wygrała proces z Federacją Rosyjską. Toczył się przez Europejskim Trybunałem Praw Człowieka i dotyczył odmowy wpisania na listę organizacji religijnych działających w Rosji. Scjentolodzy dostali wtedy 20 tys. euro odszkodowania.

Źródło: wprost.pl   PP, The Moscow Times (22-04-2010)

Wśród lekarzy nie ma zgody, czy homeopatia faktycznie pomaga (fot. Jupiterimages)

Ta metoda leczenia wciąż budzi kontrowersje i skrajne reakcje wśród lekarzy. Homeopatia jest skuteczna, bezpieczna, poparta badaniami naukowymi, nie daje skutków ubocznych, można ją stosować wraz z leczeniem lekami chemicznymi – przekonywała w dziennikarzy w Warszawie dr Ewa Wojciechowska, prezes Polskiego Towarzystwa Homeopatii Klinicznej. Według niej, coraz więcej lekarzy w Polsce ją stosuje: w Towarzystwie jest zarejestrowanych ok. 1000 lekarzy i farmaceutów, a w całym kraju stosuje tę metodę co najmniej kilka tysięcy lekarzy. Jak mówiła, homeopatię uznaje Światowa Organizacja Zdrowia, a w niektórych krajach Unii Europejskiej leki tego typu są przepisywane nie tylko w leczeniu ambulatoryjnym, ale i szpitalnym. M.in. w Niemczech, Austrii, Szwajcarii i na Łotwie homeopatia jest oficjalnie uznaną umiejętnością medyczną. – Dzieci leczone homeopatycznie rzadziej chorują, tym samym rzadziej bywają nieobecne w szkole i mają lepsze wyniki w nauce – mówiła dr Wojciechowska. – Homeopatia jest możliwa do stosowania na każdym etapie rozwoju: u niemowląt, kobiet w ciąży, ludzi starszych, obciążonych już różnymi poważnymi schorzeniami – tłumaczyła. Jak podkreśliła, zwolennicy tej metody nie odżegnują się od medycyny tzw. akademickiej. – W swojej praktyce lekarskiej stosuję na co dzień leczenie chemiczne. Homeopatia to nasza dodatkowa broń w sytuacji, gdy już nie wiadomo, co poradzić pacjentowi, któremu inne standardowe leki nie pomogły – zaznaczyła Wojciechowska. W ubiegłym roku powstało Stowarzyszenie Pacjentów i Zwolenników Homeopatii „Pro Homeopatiae”.

Jak mówiła jego prezes Anna Kamińska-Gluck, ideą tej organizacji jest, by propagować homeopatię i prawo pacjentów do domagania się od lekarza tej metody leczenia. — Chcemy wyjść z podziemia – tłumaczyła. Jej zdaniem, pacjenci, którzy chcieliby się leczyć homeopatycznie, muszą pocztą pantoflową dowiadywać się o tym, którzy lekarze traktują poważnie tę metodę i przepisują tego typu leki. – Lekarze nie mają w Polsce statusu lekarza homeopaty, więc też muszą w pewnym sensie działać w ukryciu – zaznaczyła. Wojciechowska podkreśliła, że lekarze, którzy są zwolennikami homeopatii, „nie czują się podziemiem”.

- Według Kodeksu Etyki Lekarskiej każdy z nas ma prawo do stosowania takiego leczenia i takiej terapii, jaką sam wybierze, uznając ją za najbardziej skuteczną i bezpieczną dla swojego pacjenta. Leki homeopatyczne są to leki zarejestrowane przez Urząd Rejestracji Leków przy Ministerstwie Zdrowia, dostępne są w aptekach, nawet częściowo na receptę. Nie musimy schodzić do podziemia; są próby, by nas do niego wprowadzić, ale nie dajemy się i staramy się do tego przekonać pacjentów – oświadczyła. „Homeopatia nie ma nic wspólnego z medycyną” W 2008 r. Naczelna Rada Lekarska wydała oświadczenie, w którym negatywnie oceniła stosowanie przez lekarzy homeopatii jako metody leczenia. „Stale narasta liczba dowodów oraz przekonanie środowisk naukowych w medycynie, że homeopatię należy zaliczać do nienaukowych metod tzw. medycyny alternatywnej, która proponuje stosowanie bezwartościowych produktów o niezweryfikowanym naukowo działaniu” – napisała wtedy NRL. Głośny stał się proces przed Okręgowym Sądem Lekarskim w Poznaniu lekarza Jana Baranowskiego, który stosował homeopatię. Ówczesny prezes NRL Konstanty Radziwiłł w 2006 r. zwrócił się do okręgowego rzecznika odpowiedzialności zawodowej w Poznaniu o przyjrzenie się metodom leczenia Baranowskiego. Według Radziwiłła mogło w tym przypadku dojść do naruszenia Kodeksu Etyki Lekarskiej. Sąd Lekarski stwierdził, że Baranowski jest niewinny i nie zaszkodził swoim pacjentom. Dr Baranowski jest prezesem Wielkopolskiego Stowarzyszenia Homeopatów Lekarzy i Farmaceutów. Od lat stara się o uznanie homeopatii za metodę terapeutyczną i wpisanie jej na listę dodatkowych umiejętności lekarskich. Konstanty Radziwiłł pytany p swe stanowisko ws. homeopatii odparł: nie mam żadnych wątpliwości, że to dziedzina, która nie ma nic wspólnego z medycyną. Homeopatia, metoda wprowadzona w XIX wieku przez Samuela Hahnemanna, polega – w uproszczeniu – na leczeniu chorób mikroskopijnymi dawkami silnie działających substancji, które w dużych dawkach wywołują objawy tychże chorób. Jej zwolennicy twierdzą, że im mniejsza dawka, tym większy efekt. Krytycy wskazują, że substancje czynne stosowane w środkach homeopatycznych bywają tak rozcieńczone, że ich stężenie wynosi „zero”. (PAP) Źródło: wiadomosci.wp.pl (10-01-2010)

Heiner von Rönn, mechanik z Hamburga, stracił dziesięć lat życia, rodzinę i dziesiątki tysięcy euro. Jest jedną z ofiar wywodzącej się z USA i działającej na całym świecie sekty. Na zorganizowanym dla niego pokazie wstrząsającego filmu, który wczoraj zaprezentowała milionom widzów niemiecka telewizja ARD, pod wymownym tytułem “Bis nichts mehr bleibt” (“Do czasu, aż nie pozostanie nic”) von Rönn zalał się łzami.

Szykuje się ofensywa w Polsce

Bohaterem półtoragodzinnego filmu fabularnego jest niedoszły architekt Frank, który szuka pomysłu na życie. Trafia do scjentologów za pośrednictwem znajomego adwokata. Uczestniczy z zapałem w specjalnych kursach (auditing) mających na celu uzdrowienie jego “thetan”, czyli nieśmiertelnej duszy, by mogła osiągnąć stan całkowitej wolności, która da jej kontrolę nad materią i czasem. Auditing kosztuje. Frank wpada w kłopoty. Traci pracę, żonę, córkę.

– Takie są metody działania sekty – tłumaczy Thomas Gandow, pełnomocnik Kościoła ewangelickiego w Berlinie ds. światopoglądowych. Ostrzega przed ofensywą scjentologów w Polsce. Berlińska centrala wysyła od roku setki książek teoretyków scjentologii do polskich bibliotek publicznych. – To wstęp do utworzenia w Polsce stałej misji – twierdzi Gandow.

Pytanie o numer konta

W Niemczech sekta ma co najmniej 6 tysięcy członków. Scjentolodzy twierdzą, że jest ich kilkakrotnie więcej. Widać ich na ulicach niemieckich miast. Oferują przechodniom darmowe testy do zmierzenia poziomu stresu. Służy do tego prymitywny detektor kłamstw, tzw. E-meter. Po tym następuje właściwa rekrutacja w postaci prośby o wypełnienie formularza. Składa się on z 200 pytań o sytuację materialną potencjalnego członka, o to, jak traktuje bliźnich i zwierzęta, jakie ma życiowe cele. Pytanie o numer konta pojawi się później.

Formularz zostaje dokładnie przeanalizowany i przy następnym spotkaniu współpracownicy sekty tłumaczą swojej ofierze, że nie tylko ma problemy psychiczne, ale jest krok od samobójstwa.

Niemieckie MSW twierdzi, że działalność sekty jest sprzeczna z konstytucją. Z tego powodu pozostaje ona pod obserwacją kontrwywiadu. Takie traktowanie scjentologów w Niemczech nie podoba się amerykańskiemu Departamentowi Stanu, który daje temu wyraz w corocznych raportach o wolności wyznania na świecie.

Scjentolodzy działają w USA legalnie, na takich samych prawach jak wielkie religie. “To religia Hollywoodu” – piszą o nich niemieckie media, przypominając, że do sekty należą m.in. aktor Tom Cruise, muzyk Chick Corea i aktorka Anne Archer. Kilka lat temu Trybunał Praw Człowieka w Strasburgu orzekł jednak, że zakazanie działalności scjentologom stanowiłoby naruszenie praw człowieka.

– Działamy całkowicie legalnie i zgodnie z prawem – twierdzi Jürg Stetler, szef oddziału scjentologów w Monachium. Kierownictwo sekty zapowiada podjęcie kroków prawnych przeciwko twórcom filmu.

– Zdawaliśmy sobie z tego sprawę, dlatego utrzymywaliśmy cały projekt w największej tajemnicy aż do chwili, gdy film był gotowy do emisji – tłumaczył mediom Carl Bergengruen odpowiedzialny za realizację filmu, która kosztowała 2,5 mln euro.

xxx

Miliony wyznawców

Kościół scjentologiczny został założony w latach 50. w USA przez pisarza science fiction Rona L. Hubbarda. Sekta łączy techniki samodoskonalenia i ezoteryki. Według nieoficjalnych szacunków liczy dziś nawet 16 milionów członków zorganizowanych w prawie 6 tysiącach kościołów, misji i grup w ponad 160 krajach. W Stanach Zjednoczonych sekta ma około 3,5 miliona wyznawców, w Niemczech – około 6 tysięcy, w Polsce ponad 5 tysięcy. Grecja zdelegalizowała Kościół scjentologiczny w 1997 roku. We Francji jej władze nieraz zasiadały na ławie oskarżonych. W Niemczech osoby należące do sekty są wykluczone z członkostwa w partiach politycznych. Do najsłynniejszych scjentologów należą aktorzy Tom Cruise i John Travolta.

—magm

Źródło:  Piotr Jendroszczyk, RP.pl  (01-04-2010)